ออกตัวว่าผมไม่ใช่เซียน... ไม่ได้เล่นหนัก เคยเล่นมาพักนึงเมื่อปีที่แล้ว จากนั้นก็หยุดไปเป็นปี กลับมาเล่นอีกทีก็ช่วงสงกรานต์ วันว่างๆ นึกครึ้มใจ..
ปีที่แล้วที่เคยเล่น ผมเล่นด้วยความหวังว่าจะต้องเอาชนะ ต้องกำไร ต้องโน่นต้องนี่... เสียก็หงุดหงิด ไพ่ผิดสูตรก็โมโห... ขาดทุนก็รีบตามควาย... กำไรก็อัดใส่... สุดท้าย... ไม่เป็นท่า ถึงจะไม่เสียมาก แต่ก็ไม่ได้อะไรเหมือนกัน ก็เลยหยุดเล่นไปเป็นปี
ครั้งนี้ตอนที่กลับมาเล่น ไม่มีความคาดหวัง ได้ก็ดีไป เสียก็ถือว่าดวงไม่ดี... เล่นเท่าที่อยากเล่น หมดสนุกก็เลิกเล่น
แต่ทุกครั้งที่เล่นจะมีจุดเข้าออกไว้.. เช่น เสีย 1000 หรือได้ 2000 แล้วเลิก ไม่ว่าจะกำลังมือขึ้นหรือดวงตก (ยกเว้นเวลากำลังตามมังกร จะเล่นจนมันตัดแล้วหยุด) ...
ไม่มีการเสียแล้วตามควาย ไม่มีการได้แล้วโลภอยากได้อีก เท่าไหร่เท่านั้น... จุดสำคัญคือ"สติ"
วันไหนไม่อยากเล่น ก็ไม่เปิดเลย อยากเล่นก็เล่น ไม่มีใครบังคับเรา อยากเล่นเมื่อไหร่มันก็มีให้เล่นตลอดเวลาอยู่แล้ว
ไม่ได้ใช้สูตรใดๆเป็นพิเศษ ดูเค้าไพ่ ใช้ความรู้สึก...
ตาที่เสีย ก็ไม่ใช้อารมณ์ ไม่หงุดหงิด ไม่ด่าคนแจก เฉยๆ เพราะมันคือการพนัน ถ้าได้กันทุกตา คาสิโนเจ๊งไปนานแล้ว ถ้าเสียตามที่คิดไว้ก็หยุดไปก่อน ไปทำอะไรอย่างอื่น ผ่อนคลาย ว่างๆสบายใจค่อยมาเล่น
ตาที่ได้ ก็สบายใจ ดวงดีแฮะ ได้กำไรตามที่คิดไว้ก็เลิก ตอนที่หยุดบนกำไรนี่โครตสบายใจเลย มีความสุข
ผมทำแบบนี้มาตั้งแต่ช่วงหยุดสงกรานต์ รู้สึกสบายใจดี แถมติดบวกมาเรื่อยๆ หรือวันนึงติดลบก็ไม่เครียด ไม่อยากเล่นก็เลิกเล่นไป ง่ายๆ สบายๆ
